Χάλκινη αιχμή βέλους, επιμήκης και φυλλόσχημη, με κεντρική νεύρωση κατά μήκος που διακλαδώνεται σε δύο νευρώσεις κοντά στον μακρύ και λεπτό μίσχο, ο οποίος προσαρμοζόταν στο ξύλινο στέλεχος του βέλους. Το συγκεκριμένο εύρημα χρονολογείται στην Υστερομινωική ΙΙΙ περίοδο.