Μόνωτη, σφαιρική οινοχόη με δισκοειδή βάση, κυλινδρικό λαιμό, έξω νεύον χείλος και σχοινοειδή λαβή. Φέρει δύο αυλακώσεις κάτω από το χείλος και καστανέρυθρη βαφή σε ολόκληρη τη λαβή και το άνω τμήμα του λαιμού. Προέρχεται από τη Σκλαβοπούλα Σελίνου και χρονολογείται στην Ελληνιστική περίοδο (2ος αιώνας π.Χ.).