Μελαμβαφής οινοχοή, επιπωματισμένη με πινάκιο. Σπάνιος τύπος οινοχόης με ωοειδές σώμα, χαμηλό και ευρύ λαιμό, πλατύ χείλος που κλίνει προς τα έξω, δακτυλιόσχημη βάση και ψηλή ταινιωτή λαβή. Ως πώμα του αγγείου είχε πιθανότατα χρησιμοποιηθεί ρηχό μελαμβαφές πινάκιο με άβαφη εξωτερικά δακτυλιόσχημη βάση. Στο λαιμό φέρει διακόσμηση της κατηγορίας «Δυτικής κλιτύος» με στεφάνι από πλατιά φύλλα βαμμένα με επίθετο λευκό χρώμα και ανοικτό ρόδινο εναλλάξ. Χρονολογείται στο β΄ μισό του 3ου αι. π.Χ. (250-200 π.Χ.).